Een gezelschap van ongeveer 25 Noord-Hollanders liep deze zondag met René in een sliert over de IJsselmeerdijk langs de Wieringermeer. Ook twee andere gastsprekers (Roel Doef, adviseur watermanagement bij Rijkswaterstaat, en Nico Jonker, ecoloog bij de provincie Noord-Holland) liepen mee met gastvrouw Marlies Buurman, die dit soort wandelingen organiseert vanuit het Dijkmagazijn bij Wieringerwerf.
We begonnen bij het Dijkmagazijn bij het Dijkgatbos, genoemd naar het gat in de dijk dat het Duitse bezettingsleger in april 1945 sloeg, waardoor de polder na de oorlog opnieuw moest worden drooggelegd. We kwamen tot het Robbenoordbos.
Nationale regenton
De wandelaars kregen een rondleiding met voorbeelden en verhalen uit Nederland Droogteland. Bijvoorbeeld over de rol van het IJsselmeer, drinkwaterreservoir voor 1,7 miljoen Noord-Hollanders en een ‘Nationale Regenton’ die vele Noord-Nederlandse kanalen en vaarten van zoet water voorziet.
Het ging ook ook over de ‘zoute kwel’ die in de diepste polder van Nederland (6,6 meter onder NAP) nog altijd veel zout in de sloten en landbouwpercelen doet opborrelen. Over vogels, planten en paddenstoelen die van dat zout profiteren. We zagen de hevels waarmee boeren zoetwater uit het IJsselmeer halen om hun sloten door te spoelen en hun vee te drenken. En we kwamen dichtbij het monumentale gemaal Leemans, dat nog elk jaar 150 miljoen kubieke meter water (met daarin 800.000 ton zout) uit de Wieringermeer wegpompt naar de Waddenzee.
Het gezelschap hoorde over de mogelijkheden om zoetwater op te slaan in de grondwaterbel van Hoorn, en over de geslaagde maar nooit in praktijk gebrachte experimenten met zilte teelt, wisselend waterpeil en natuurlijke zuivering in het proefproject Achteroever Wieringermeerpolder.
Het was een schitterende wandeling van 6 kilometer, onder een stralende voorjaarszon.